Thursday, September 17, 2009

11.સ્વ ને


શાને ફોકટ સુણાય એનો સાદ,

નઠારી આશ ને મુકી દે...

શાને અંદર થી તુટુ તુટુ થાય,

નાહક નિશ્વાસ ને મુકી દે...

રોજ મરવુ ને રોજ જીવવુ,

ગોઝારા શ્વાસ ને મુકી દે...

હુ કરુ ને સઘળુ થાય છે,

તેવા દંભી વિશ્વાસ ને મુકી દે...

ShyaMa shrEe

10:30Am

18/09/2009

10.યાચના...


અહી,તહી સર્વે મહી વર્તાય તુ,

એવુ કઈક મારી પાસ યાચુ...

દ્વન્દ્વો ની પાર ની દુનિયા ના,

એવા ગગન નો અવકાશ યાચુ...

હયાતી હોય જ્યા ઈશ ની,

વસુ હું, મોકળાશ યાચુ...

પામવાનુ સુખ જ્યા પૂર્ણ હોય,

પવિત્ર પ્રેમ ની પળ ચાર પાંચ યાચુ...

દંભ ના પડદા ને ફગાવી,

સહજતા નો સંગ્રામ યાચુ...

અહંકાર નુ કવચ તોડી નાખી,

તારા સામર્થ્ય નો સ્વીકાર યાચુ...

જીવ ને શિવ નો ભેદ મુખ્ય,

અપૂર્ણતા ને સંપૂર્ણતા ની સ્વીક્રુતિ,

તારા પૂર્ણ સ્વરુપ ના શરણે આવી

તારી ભક્તિ નો રસથાળ યાચુ...

SHYAMAA SHREE

18/09/2009

10:30AM

9.માનવ...

મીરા ગરકાવ થઈ શ્યામ નામ ના સાગર મા,

એણે તો વિષ ને પણ અમ્રુત બનાવી દીધુ.

નથી હાથ લાગે તેમ કશુ ડૂબી ને માનવ મા,

અમ્રુત તુલ્ય હેત નેય વિષ સમ બનાવી દીધુ.

પ્રેમ ના સ્વાંગ મા ઝળકતા સ્વાર્થે,અપેક્ષાને

લાગણી ના નામ નુ પહેરણ પહેરાવી દીધુ.

પ્રેમ ને માણવાના બહાને,પવિત્રતા પર,

વાસના નુ કાળુ કફન ઓઢાડી દીધુ.

સ્વયં પ્રભુ ને રામ રૂપે અવતરવા નુ મન થાય,

તેવા પીંડ ની કલ્પના નુ નામ હતુ મનુષ્ય,

હવે તો ઈશ્વર ને પણ શરમ આવતી હશે,

કે મે આ માનવ નામ નુ શુ બનાવી દીધુ!!!

શ્યામા શ્રી.
17/09/2009
07:00 Pm.